Month: mei 2015

Awareness – Beveiliging, Risico management en BCM doen er niet toe – of het belang van proportionaliteit

admin

Vele organisaties willen aan risk management en BCM doen. De bedoeling is uiteraard om dit volgens “proportionaliteit” te doen. Wat proportioneel is zeggen de normen er echter niet bij.

Bij het spreken over proportionaliteit staat men altijd tussen twee keuzen: meer doen, of niet. De verdedigers om meer te doen hebben daarbij het voordeel van de wiskunde: statistieken kunnen aantonen hoeveel er misgaat van wat. De verdedigers van “proportioneel betekent hier: niet meer doen” staan in het nadeel met enkel een kwalitatieve bespreking en een beroep op het o zo gevaarlijke “gezond verstand” dat zich door beide partijen laat inroepen.

Icoon

Awareness – Beveiliging, Risico management en BCM doen er niet toe - of het belang van proportionaliteit

1 file(s)   53.13 KB

 

Brandhaarden – De Komende Crises In Europa

admin

Auteur: George Friedman

Dit boek is opgesplitst in drie onderdelen: Deel I over het Europees exceptionalisme, Deel II over de wereldbrand die duurde van 1914 tot 1945 en deel III die de vinger legt op de huidige Brandhaarden.

Deel III kan niet verteld worden zonder de geschiedenissen in delen I en II, die fungeren als een exhaustieve inleiding. Hoewel deze eerste twee delen zeker interessant zijn als een korte inhoud van de geschiedenis die een tijdspanne omvat van Cortez, een van de veroveraars van de Nieuwe Wereld, tot en met de vlucht van de ouders van de auteur na WOII, waar het boek zo ongeveer mee begint; toch is het hem hier te doen om deel III, waarin de hedendaagse brandhaarden worden blootgelegd.

De brandhaarden in Europa na WOII zijn multipel, en hebben alles te maken met grenzen van natiestaten, met taalgrenzen (zelfs Vlaanderen versus Wallonië wordt even besproken), met het landschap en met de zeeën. Er volgen uitgebreide besprekingen van een sterker wordend Duitsland, een zwakker wordend Frankrijk, een economisch stevig Turkije en een afgebrokkeld Groot-Brittannië.

In de conclusie wordt de ambivalente houding van Europa geschetst: “Het huidige Europa wil alles bezitten, zonder ervoor te betalen. Het wil permanente vrede en welvaart. Het wil behoud van de nationale soevereiniteit, maar zonder dat die soevereine staten hun soevereiniteit volledig laten gelden. Europeanen willen één volk zijn maar niet elkaars lot delen. Ze willen hun eigen taal spreken maar weigeren te erkennen dat dit een belemmering zal zijn voor wederzijds begrip. Ze willen triomferen maar geen risico’s nemen. Ze willen absolute veiligheid maar willen zich niet verdedigen.”

Strategische Keuzes

admin

Je hebt een BIA. Je hebt een RA. Is het nu al de moment om een BCP te maken?

Het kort-door-de-bocht-antwoord is “neen”. Op basis van de BIA en de RA maakt men de strategische keuzes. Dit zijn principiële beslissingen van het management om de richting aan te geven waarin ze aan oplossingen gewerkt wil zien. Dit is niet zonder consequenties, en vaak staat er ook een kostenplaatje tegenover.

Icoon

Strategische Keuzes

1 file(s)   58.97 KB

Crisismanagement strikt genomen – Over wie de leiding moet nemen bij een calamiteit.

admin

Men kan de beste CxO hebben, die zijn mensen kent, de budgetten feilloos stuurt, de diensten beheert enz. Hij kan zijn zaakjes kennen als zijn broekzak. Maar dan gebeurt het: een crisis (brand, bommelding, explosie, elektriciteitspanne,…) treedt plots op en hij bevriest. Hij is de eerste die vluchtgedrag vertoont. Heb je dan een proces om de juiste man op de juiste plaats te hebben? De persoon die de leiding heeft, is hij de juiste persoon? Is hij geïdentificeerd in de BCP’s, en weet hij dit? Heeft hij de goede training gehad (meer dan zandbaktrainingen)? Ziet hij de mogelijkheden? En is er een capabele back-up voor hem voorzien?

Icoon

Crisismanagement strikt genomen - Over wie de leiding moet nemen bij een calamiteit.

1 file(s)   67.91 KB

Geen Commentaar – Communicatie in turbulente tijden

admin

Auteurs: Hugo Marynissen, Stijn Pieters, Sofie Van Dorpe, Anne-Marie van het Erve, Frank Vergeer

De conclusie van dit boek is dat een organisatie niet bepaalt wat een crisis is, maar dat de buitenwereld dit voor haar doet.

In een tijd van internet is dit inderdaad zo. Elke burger is immers journalist geworden en velen zijn communicatiegeil. Daarbij maken ze gebruik van alle tools die er zijn, zoals facebook, hyves, twitter,…

Het lijkt een onmogelijke hinderpaal om communicatie aan te wenden om een crisis nog te bedwingen. Toch is dit niet zo. Het boek geeft een massa tips en kennis om het initiatief te nemen en te houden. Een aantal highlights in het boek geven dit aan.

Een eerste highlight, direct in het begin van het boek, zijn “Rangi” en “CRM” (Crew Resource Management) waarbij in een ideale democratie het uiten van terechte opmerkingen op een proces of project kunnen gegeven worden. Het eerste dient voor het opstellen van goede documenten, het tweede voor het elkaar verrijken met inzichten over het lopende proces of project. De slagingspercentages stijgen daardoor fenomenaal. M.i. floreert dit ideaal in netwerkorganisaties, waar kruisbestuivingen optimaal kunnen zijn.

Een tweede highlight is het idee van het gebruik van empathie in de communicatie. Dit is normaal een menselijk aspect, maar ook hier ‘macht Übung den Meister’. Voorbereiding en training zijn dus een must. Daarbij is het oefenen om van buiten naar binnen te kijken belangrijk.

Daarna borduurt het boek verder, en een van de volgende highlights is het belang van goede relaties. Naar het einde van het boek toe blijkt relatie-werken trouwens belangrijker dan reputatie-werken, hoewel goede relaties wel helpen met een goede reputatie te bewerkstelligen. Het ultieme voorbeeld hier is het verhaal van General Motors.

Hier ga ik stoppen met de highlights. Belangrijk voor mensen die met crisismanagement te maken hebben is te weten dat dit boek zich stoelt op de kruisbestuiving tussen verschillende wetenschappen. Helaas is er geen hoofdstuk over nazorg, zoals ze zelf aangeven. Daarvoor is immers kennis nodig van psychosociale zorg, medische zorg gecombineerd met communicatie. Hiervoor zouden de auteurs in een volgende versie van het boek misschien kunnen samenwerken met iemand zoals Erik De Soir, auteur van het boek ‘Een heel klein beetje oorlog’.