Risk Issues and Crisis Management in Public Relations – A Casebook of Best Practice

Auteurs: Michael Regester & Judy Larkin

In dit boek behandelen de auteurs Risicomanagement (hoewel ze enkel spreken van risico-issues) en crisismanagement als een onderdeel van wat zij noemen ‘Issues management’ en dat met een insteek vanuit het bijdragestandpunt van Public relations. Hierbij geven ze tal van voorbeelden in de vorm van gevalstudies.

Het boek is opgedeeld in twee delen: een deel over de uitwerking van issues management, dat verdacht veel trekt op risicomanagement, doordat het enorm veel gelijkaardige bouwstenen heeft, en een tweede deel over crisis management, waarbij  zowel het belang van de teams wordt benadrukt, als de communicatieaspecten.

In Issues management wordt gewerkt naar een opstellen van een procedure van issues management, waarbij voornamelijk veel aandacht gaat naar de componenten die de auteurs belangrijk vinden, en waarbij het verhaal wordt afgesloten met enkele overzichten van concrete aanpakken in twee bestaande organisaties.

Bij Crisismanagement is het de bedoeling dat je het volgende zeker onthoudt (niet noodzakelijk in deze volgorde en geen limitatieve lijst):

  • Wees de eerste om het mee te delen, erken als eerste dat er een probleem is.
  • Rectificeer onmiddellijk elke fout die in de media komt,
  • Wees volledig, correct, eerlijk, transparant en gewillig om te communiceren. Zeg niet dingen zoals ‘no comment’ en als er nog niets geweten is, deel dan mee dat je geen steen onomgedraaid zult laten om te weten hoe de zaken in elkaar zitten.
  • Zorg voor een plaats om de pers te woord te staan. Voor de televisiezenders kan je best one-on-one werken. Dit laatste kan zeer veel tijd en energie vergen en daarom kan het interessant zijn om een enkele tv-interview op te laten zetten in samenspraak met alle zenders.
  • Begin onmiddellijk te communiceren, ook al heb je nog geen informatie.
  • Spreek steeds over volgende onderwerpen in de volgende volgorde:
    • Mensen
    • Milieu en omgeving
    • Eigendommen
    • Geld

En spreek steeds eerst over de feiten, dan emoties en vermeld dan een visie van wat je zal doen of er voor aan het doen bent. Voorkom een leegte in de communicatie.

  • Zorg steeds dat je acties in de kijker staan, en dat je gehoord wordt
  • Vermijd het om kwaad bloed te zetten bij de populatie
  • Bezoek de rampensite
  • Erken schuld als deze bewezen is, niet eerder. Verwijs naar experten voor de bewijsvoering en laat je niet verleiden tot oeverloze verdedigingspraat.
  • Speculeer nooit over wat je niet weet.
  • Indien de pers geen aandacht voor u heeft, loop dan niet weg, blijf in de omgeving maar trek geen aandacht naar uw organisatie. Wees geen ‘sitting target’.
  • Negeer geen enkele mediabron.
  • Wees bereid tot ex-gratia-betalingen.

Dit alles wordt uitgebreid gestoffeerd met cases waar het lukte en waar het niet lukte.

Mastering Risico En Onzekerheid

Redactie: James Pickford

Dit boek uit 2005 behandelt de blijvende problematiek van onzekerheid van bedrijven en financiële organisaties betreffende risico’s en onzekerheden in de markt. Het reikt een aantal wijsheden aan waarmee deze organisaties kunnen trachten hun onzekerheden te bemeesteren, opportuniteiten te capteren en exploiteren, en bedreigingen tijdig te onderkennen.

Een greep uit de verzameling weetjes:

  • Politiek risico weerhoudt bedrijven van investeringen in onstabiele regio’s. doen ze dat toch, dan kunnen ze zich best inlaten met de gemeenschappen waarbinnen ze hun activiteiten uitvoeren. De toestand op de verzekeringsmarkt toont aan hoezeer het management van het terrorismerisico een uitdaging geworden is voor de bedrijfswereld.
  • Er is een delicaat evenwicht tussen risico en beloning: hoewel de meesten denken dat risico’s te mijden zijn, is risiconeming tevens een bron van kansen. “Meer weten dan de anderen over de aard van een systeem biedt een cruciale voorsprong. Blijft de vraag hoeveel aandacht de leidinggevenden besteden aan de externe kenmerken van hun zakelijke omgeving.
  • Diversificatie beschermt bedrijven tegen onvoorziene gebeurtenissen die een van hun kernactiviteiten bedreigen. De prijs is een hogere complexiteit van de onderneming en het gevaar dat de beperkte middelen te dun gespreid worden. Het is dus een goed idee om reserves achter de hand te houden.
  • Soms mislukken kan beter zijn dan altijd slagen in je opzet, maar je moet wel je lessen eruit kunnen trekken om sterker terug te komen. Succes vernauwt immers het blikveld, en dan kan je je eigen capaciteiten niet meer nuchter evalueren. Meestal echter worden successen overgewaardeerd en bevestigen deze dikwijls teveel de strategie van het management. Als je enkel leert van succes wordt mislukken op termijn onvermijdelijk. Enige focus op kleine en middelgrote mislukkingen is dus een goede zaak.
  • Risicomanagement steunt meestal op tastbare en kwantificeerbare zaken. Maar scenario denken – zich “een waaier van de toekomstmogelijkheden herinneren” – is eveneens belangrijk. Daarop kan je maatregelen bedenken om grote mogelijke risico’s te omzeilen of zelfs te benutten.
  • Enterprise Risk Management beschouwt de mogelijke impact op het gehele bedrijf, eerder dan het klassieke risicomanagement dat vroeger per ‘zuil’ werd uitgewerkt. Het probleem daarbij is in de eerste plaats een gebrek aan integratie. Risico’s worden te vaak fragmentarisch bekeken op een microniveau (Vinaya Sharma) tevens is er vaak een gebrekkige of geen koppeling tussen risico-evaluaties en strategie.
  • Verschillen in cultuur en risico-oriëntatie bij fusies en overnames is meestal een bron van wrijvingen. Daardoor blijven grote successen op dat vlak vaak uit.
  • Innovatie is bij uitstek met risico omgeven: innoveren doe je door iets te ondernemen en veranderingen aan te brengen. Daarbij moet men de onzekerheden managen door a. dit gegeven te aanvaarden.
  • Een maatregel die alleen rekening houdt met de neerwaartse gevoeligheid kan een instrument zijn voor inzicht in de prestaties van activa.