Month: november 2017

Business Continuity Strategies – Protecting Against Unplanned Disasters – Third Edition

admin

Auteur: Kenneth N. Myers

In dit boek bespreekt de auteur strategieën voor het aanpakken van twee klassen rampzalige crisissen die een organisatie kunnen overkomen: Het uitvallen van alles wat computers aangaat en geweld en terreur op de werkvloer.

Herhaalde malen trekt de auteur van leer tegen twee zaken bij de eerste klasse:

  1. Het te gemakkelijk beslissen voor een disaster recovery site waar alle business software ontdubbeld staat
  2. Het stellen van de verkeerde vragen aan de businessmensen bij het bepalen van de BIA.

Wat dat laatste betreft blijken de consulenten de vragen vooral structureel verkeerd te stellen, bijv. vraag niet:

  • Hoelang kun je zonder pc?

Want dan is het antwoord steevast iets heel kortdurend, zoals “24 uur”

Stel de vraag anders door hen te confronteren met de feitelijke desgevallende situatie:

  • ICT en het servernetwerk ligt er voor 14 kalenderdagen uit. Wat ga je doen en wat heb je nodig om de business verder te laten gaan / te redden?

Door die andere insteek om de vragen te stellen, gaan de bedrijfsmensen veel bewuster om met de problematiek die zich zou kunnen voordoen en gaan ze beter nadenken.

Tevens geeft de auteur een aantal voorbeelden van alternatieve aanpak van een aantal branches in organisaties ten tijde van crisis, die kortlopend kunnen toegepast worden in een groot aantal bedrijven. Dit om tijdelijk de pc-loze periode te overbruggen, de tijd die de dienst ICT nodig heeft om alles terug op te zetten.

In dit boek pakt de auteur het vraagstuk op een gedegen manier aan. Het eerste hoofdstuk gaat dan ook over het definiëren van het vraagstuk. Daarna komen de hoofdstukken over computerproblemen en geweld op de werkplaats. Daarna geeft hij een aantal adviezen over het aanpakken van een contingency plan. Daarbij geeft hij ook enige aandacht aan awareness en opleiding.

Buiten het aantal alternatieve voorbeelden van de mogelijke praktijken bij computeruitval, waarvoor een disaster recovery website wel en niet goed voor is, en hoe de vragen moeten gesteld worden aan de business voor het opstellen van een BIA en het bijhorende contingency plan, blijft het boek vooral theoretisch op een goed niveau. Het klasseert zich daardoor op een niveau vooral boven dat van beginners.

‘Deradicalisering’ – Wetenschappelijke inzichten voor een Vlaams beleid

admin

Redactie: Lore Colaert

Auteurs: Lore Colaert; Carl Miller; Leah Selig Chauhan; Allard R. Feddes; Daniel Koehler; Bertjan Doosje; Jan Jaap van Eerten; Amy-Jane Gielen; Paul Thomas; Marcel Maussen; Merel Talbi

 

Dit boek werd gepubliceerd bij het Vlaams vredesinstituut.

In de eerste 8 hoofstukken bekijken de diverse auteurs de problematiek van diverse kanten. Het boek gaat namelijk niet alleen over radicaal gedachtengoed, of over gewelddadig gedrag, en mogelijke verklaringen ervoor. Het gaat ook over definities, over tools hoe risico’s moeten ingeschat worden, over de bestaande programma’s van deradicalisering in meerdere landen, over de mogelijkheid van counternaratieven, over hoe je evaluaties moet maken van het effect van bestrijding van gewelddadig extremisme en hoe jongeren de pogingen van deradicalisering percipiëren. En natuurlijk over de ervaring met het ideeëngoed van een Europese Islam. Het laatste hoofdstuk vertelt hoe die kennis past in Vlaanderen.

Dit boek zou moeten gelezen worden door eenieder die blinde haat predikt, en zich verschuilt achter “maar wij kunnen er niets tegen ondernemen”. Het is dus niet zo dat er niets te doen valt. Er valt zeer veel te doen. Stealth. Niet met een gezagsfiguur, maar met gelijken en geloofwaardigen.

Een zaak die bijblijft is dat er vele manieren zijn waarop iemand radicaliseert en kan kiezen voor extremistisch geweld. Daarom is aanpak op maat noodzakelijk. Radicaliseren is op zichzelf niet slecht, want het betekent eigenlijk “terugkeren naar de wortel” en zorgt voor een fundamenteel andere zienswijze. Het is het gewelddadige gedrag dat er soms bij te pas komt dat verwerpelijk is.

Het moet dus de bedoeling zijn om andere middelen aannemelijk te maken dan geweld als oplossing. Met een boodschap van liefde en hoop. Hoop op werk, op een goede vorming, op het verwijderen van stigma’s in deze maatschappij. En niet alleen hoop.

Wie gered wordt van het gewelddadig gedrag, kan immers gered worden voor de maatschappij.

Wie er een redt, redt een hele wereld.