Research findings and policy recommendations of Project SAFTE
Auteurs: Nils Duquet; Kevin Goris
In dit boek geven de auteurs een overzicht van de kennis aangaande de aankopen van wapens in de EU door terroristen. Dit is een fenomeen dat veel aandacht verdient, omdat gebleken is in het recente verleden dat dit geen ‘ver van mijn bed show’ is. Na elke terreurdaad zijn er een massa vragen bij de bevolking. Niet alleen waarom dit gebeurde, maar ook hoe dit kon gebeuren wordt dan regelmatig gevraagd. Dit boek probeert bij het ‘hoe’ het aandeel ‘wapenmarkt voor terroristen’ in kaart te brengen.
Daarbij gaan ze in het eerste hoofdstuk over de wetgeving tot 2017. Uit deze bespreking van de wetgeving van wapenverkoop blijkt dat de EU nog heel wat werk heeft om de landen op elkaar af te stemmen, om de wapentransporten en wapenverkoop legaal sluitend te maken.
In het tweede hoofdstuk bespreken de auteurs de illegale wapenmarkten in Europa zelf. Daaruit blijkt hoe moeilijk het is om een overzicht te hebben over iets wat simpel lijkt, namelijk hoeveel illegale wapens zijn er in Europa? De schatting loopt tussen 81000 en 67000000. Moeilijkheid om schattingen te maken zijn o.a. de gesloten markten maar ook de stijging van beschikbare legerwapens op de illegale markten. Reken daarbij illegale productie, diefstal en heractiveren van antieke wapens, en je komt op een onoverzichtelijk plaatje.
In het derde hoofdstuk bespreken de auteurs de toegankelijkheid van de wapenmarkten voor terroristen. Dat blijkt niet zo eenvoudig te zijn. De wapenmarkten zijn een gesloten markt van ‘ons kent ons’. Als je al criminele feiten op je palmares hebt, ben je gekend en word je vertrouwd. Bovendien zijn de wapenhandelaars niet zo happig om wapens te verkopen als ze weten dat het doel een terreuraanslag plegen is. Daarnaast blijkt dat de markten niet een enkele markt is. De aanschafmethoden verschillen naargelang het gaat om separatisten, religieuze terroristen, rechtse terreurgroepen of linkse terreurgroepen.
In het vierde hoofdstuk geven de auteurs een aantal beleidsadviezen ten aanzien van de landen en de EU.
Daarbij gaat het o.a. over een samenhangende aanpak van de regelgeving. Maar ook op operationeel vlak geven ze advies, zoals het uitwisselen van data, het uniform opslaan van gegevens, samenwerken bij analyse van de data, het monitoren van de implementatie van wetgeving, het toepassen van strenge straffen… Ook samenwerken met de burgers wordt niet vergeten, door de mogelijkheid om hen vrijwillig hun wapens te laten inleveren. Daarnaast hebben ze ook oog voor de op te bouwen capaciteiten, internationale coördinatie en coöperatie. Tot slot geven ze volgende risico’s aan om op te volgen:
- De toename van beschikbare military-grade wapens,
- De verspreiding van vuurwapens van de legaliteit naar de illegaliteit,
- De rol van wapenverzamelaars en enthousiastelingen, en handymen,
- Wapentransacties op het internet,
- De toekomst van 3D printen.
