Practical Enterprise Risk Management

Auteur: Gregory H. Duckert

Het boek bouwt logisch op vanuit corporate governance, en duidt daarin een aantal tekortkomingen, voornamelijk systeem implementatie. Daarna begint het feitelijke verhaal van risico en ERM. De ateur vloekt daarin tegen alles wat subjectieve inschattingen zijn van kans en impact en de bijhorende conclusies. Hij zweert bij koude feiten en data. Zo komt hij er toe dat risico assessment moet draaien rond de bedrijfsvoering. Risicomanagement is daarin een niet te missen tool. Na een overzicht van types van risico’s toont hij ons hoe we risico’s objectief moeten waarnemen. Hij spreekt daarbij over een data-gecenterd model waarbij het mogelijk is om de vinger aan de pols te houden op basis van alle data in het bedrijf, en om bench-marks te doen t.a.v. je eigen bedrijf. Door een invoeren van het begrip KRI (key risk indicatoren) i.p.v. KPI (key performance indicatoren) gekoppeld aan outcomes van de processen ipv de output en met een aantal analysetechnieken zoals trends, ratio’s, thresholds etc is het mogelijk om historische data op te bouwen en triggers te vinden waardoor er dingen mislopen d.m.v. root-cause analysis. Daarop kunnen dan maatregelen gedefinieerd en geïmplementeerd worden.

Daarnaast is het mogelijk om deze gegevens in handige tools te gieten, waardoor het gegeven netjes presenteert op vergaderingen doorheen de organisatie, de juiste KRI’s op het juiste niveau. Daarmee reikt hij een handvat naar hoe je risicomanagement kan brengen op de directieraad, of bij de board of directors.

Als voorlaatste hoofdstuk bespreekt de auteur het verschijnsel outsourcing en een select aantal risico’s daarvan in de verschillende stadia daarvan. Daarmee is het niet verwonderlijk dat hij bijv. de outsourcing van IT een foute zaak vindt, IT is volgens hem wel een core business van het bedrijf omdat alles ervan afhankelijk is.

De auteur besluit het boek met het eigenaarschap van ERM. Daarbij is het essentieel om weten dat iedereen zijn steentje bijdraagt. Iedereen heeft er wel op een of andere manier een rol in te spelen.

The Fantods Of Risk

Auteur: H. Felix Kloman

Dit boek is een van de twee ‘verzamelde werken’ van H. Felix Kloman.

In dit werk vertrekt de auteur van enkele premissen, inleidende conclusies eigenlijk: wat is risico, wat is risicomanagement, wat is het proces, wat zijn de doelen. Doorheen het boek vertelt de auteur hieover, en toetst hij deze conclusies aan zijn ideeën en aan allerhande situaties in de wereld. Dit leidt naar een eerste climax in het boek in hoofdstuk 14: “Does Risk Matter?” In dat hoofdstuk bespreekt hij tevens “four times three”:  vier hypothesen, vier vragen en vier voorzichtigheden over risicomanagement en de risicomanager. Het boek besluit met een introductie: “The Future of Risk Management, Again”. Daarin geeft hij een overzicht van nieuwe doelstellingen (de belangrijkste lijkt mij is “to build and maintain the confidence of critical stakeholder groups”), nieuwe standaarden, waarin hij de ISO 31000 standaard o.a. aanhaalt, nieuwe inzichten, (direct waarneembare risico’s, wetenschappelijk voorspelbare risico’s en virtuele risico’s) en nieuwe gereedschappen (tools) voor ERM.

In het kader van dit boek wil ik ook nog refereren aan zijn ander boek, “Mumpsimus Revisited” waar ook veel van zijn ideeën in terug te vinden zijn, en die gebruikt hadden kunnen worden in dit boek bij de opbouw naar het besluit.

Mumpsimus Revisited

Auteur: H. Felix Kloman

De auteur begint met de geschiedenis van risicomanagement in 1905-1912, met een basis in 1881 door Otto Von Bismarck, en haalt daarbij highlights aan tot 1996, met het vermelden van de start van “The Global Association of Risk Professionals”. Vanaf dan is het boek een opeenvolging van artikels, geklasseerd volgens hoofdonderwerp in hoofdstukken, variërend in onderwerpen binnen risicomanagement, en moeilijkheidsgraad.

Hoewel de auteur op een grappige manier in het laatste hoofdstuk het gebruik van vakjargon hekelt, gaat hij er bij de hoofdstukken over investeringen wel van uit dat de lezer de redeneringen over captives kan volgen. Daardoor is het geen boek voor het hoger management, tenzij deze beslagen zijn in deze, en andere, materie.

In eerdere hoofdstukken, waar hij de geschiedenis vertelt, de iconen van risicomanagement afbreekt, en waar hij de parabels vertelt, is hij wél veel menselijker in zijn taalgebruik. Naar het einde van het boek toe geeft hij een overzicht van de geschiedenis van de captives.

De manier waarop het boek geschreven is maakt het moeilijk om een rode draad te vinden. Het is meer een boek om ’s avonds een kort stukje verfrissende ideeën op te doen over risicomanagement, of om een aspect van risicomanagement of zijn geschiedenis te leren kennen dat je voordien onbekend was.

Doorheen het boek wordt gerefereerd aan de werken van andere auteurs. Spijtig genoeg worden ze achteraan niet weergegeven in een literatuurlijst.

Crisismanagement

Auteur: Drs H.C.van Eyck van Heslinga

download

Dit praktijkboek slaat de brug met de theorie aan de kant van de practicus.

Voorafgegaan door een korte noot over crisismanagement in theorie, waarbij een elementaire uitleg gegeven wordt over oorzaken van crisissen, een typering van organisaties, en leidende principes bij crisismanagement, gaat de schrijver over op 10 types van crisissen die uit het onderzoek voor dit boek naar voren kwamen. Daarbij werden steeds praktijkgevallen meegegeven, en een principiële aanpak van het probleem.

Uit deze aanpak van het probleem blijkt hoe divers de oplossingen voor crisissituaties kunnen zijn. Het moeten niet steeds naakte ontslagen zijn of afvloeiingen, er bestaan oplossingen mbt elk onderdeel van de organisaties, zoals infrastructuur, personeel, ICT, processen. Afhankelijk van de specifieke oorzaak van de crisis moet dan een oplossing op maat “gecomponeerd” worden. Heel vaak weet men reeds de oplossing, maar heeft men toch een interim-manager nodig om de oplossing te helpen doorduwen.

Daarna volgen enkele getuigenissen uit de praktijk, verscheidene kanten van eenzelfde probleemsituatie.

Het boek is geschreven voor interim-managers met een sterke “doener-mentaliteit”.

Een aantal geleerde lessen uit het crisismanagement besluiten dit boekje. Een aantal van die lessen zijn:

  • 80% van de problemen komen voort uit een slechte communicatie.
  • Zachte heelmeesters maken stinkende wonden, je moet diep genoeg snijden.
  • Voorkom roddel, communiceer met iedereen.
  • Respecteer alle partijen, ook de vakbonden.
  • Never spoil a good crisis. Dan krijg je soms dingen gedaan.
  • Meestal is de situatie erger dan de opdrachtgever denkt.
  • Trap niet in mooie verhalen.
  • Wantrouw mensen die spontaan “voor de hele groep” spreken.
  • Oplossingen zijn vaak al gekend, luister dus goed om je heen !
  • Win vertrouwen met snel resultaat op korte termijn eerst, ga nadien over naar zaken op langere termijn.
  • Gebrek aan de juiste informatie is sleutel tot veel crisissen. Zaken over het hoofd zien kan nefast zijn.

 

Communiceren In Tijden Van Crisis – Sociale Media als troef

Auteur: Jeroen Wils

OPMAAK KAFT crisis

In dit boek beantwoordt de auteur de vraag “Hoe communiceer ik in crisissituaties?” Daarbij bouwt hij zijn verhaal logisch op volgens de vragen

  • Waarom is crisiscommunicatie belangrijk?
  • Hoe maak ik een crisiscommunicatieplan?
  • Hoe moet ik communiceren tijdens de crisis?
  • Waarom bonden met de pers?
  • Hoe schakel ik best de sociale media in en waarom?
  • Wat is het belang van crisiscommunicatie na de crisis?

Doorheen het boek maakt de auteur zeer uitgebreid gebruik van eigentijdse voorbeelden. Daardoor ligt het praktijkgehalte van het boek zeer hoog. De praktijkgevallen illustreren immers keer op keer hoe een bepaalde aanpak wel werkt, of niet.

Door de herhaling van de belangrijkste aspecten van communicatie op het einde van elke paragraaf en elk hoofdstuk vat de auteur de belangrijkste zaken telkens nog even samen.

Ondanks de grote verscheidenheid aan crisisverlopen, brengt de auteur alles wat universeel is aan crisiscommunicaties samen. Daardoor komt het boek, samen met zijn aanpak en vertelstijl, over als een praktijkboek van gouden tips. Tien handige kritieke succesfactoren van crisiscommunicatie beëindigen het boek.

Door de doorgedreven kennis van zaken van de auteur en het feit dat hij aan beide kanten van de crisiscommunicatie ervaring heeft opgedaan – als journalist en als communicatie-expert – schept het boek een unieke blik op crisiscommunicatie. Daarom ook is het interessant voor elke woordvoerder, maar ook voor het gehele crisismanagementteam van een organisatie.

Wat aan het boek m.i. ontbreekt zijn adviezen voor verdere lectuur.