Elke organisatie moet regelmatig haar BCP herbezien. Een van de scenario’s is pandemie. Pandemieplannen waren het heet van de naald in 2006 tem 2009. Toen was er de vogelgriep, H1N1, varkensgriep, Mex**** griep, etc. Zijn deze dingen een zaak van het verleden? Of hoort een pandemieplan toch thuis in een goed en deugdelijk BCP? Statistisch gezien is er een pandemie elke 30 jaar…
Met het woord ‘risico’ wordt op verschillende manieren omgegaan. Ook de risicotypes waarmee de organisaties te maken hebben, zijn verschillend van aard. De belangrijkste risico’s zijn de risico’s die betrekking hebben op de doelstellingen van de organisatie, namelijk het direct of indirect dienen van / verkopen aan de klant en dus de zogenoemde operationele risico’s die vaker voorkomen bij projecten en processen in uitvoering.
Er bestaan assessments van BCM die nagenoeg vrij zijn, en andere die veel geld kosten. Het verschil zit er in de voorbereiding, in de mate van detail en diepgang.
De hamvraag die men zich stelt is vaak “Hoe weet ik dat ik er klaar voor ben als er iets ernstigs gebeurt met mijn organisatie?” Die vraag is niet zo heel moeilijk om te beantwoorden. Veel hangt er echter van af of je jezelf wil begeven in een gebied dat je niet volledig bekend is. En waar je bijgevolg gewoonlijk ook geen comfortabel gevoel bij hebt. Daarom gaat het ook steeds om een uitdaging, eerder dan zomaar wat vragen te beantwoorden. Er bestaat een zeer uitgebreide lijst van vragen die te verkrijgen is bij Virtual Corp (http://www.virtual-corp.net/) waarmee je de maturiteit voor BCM van je organisatie gedetailleerd kan inschatten. Maar dat zijn er gewoonweg teveel om in een eerste start mee te beginnen.
Daarom heb ik hier 7 uitdagingen. Elke uitdaging heeft een vraag of twee als appetizer. Telkens met een korte bespreking.
Mensen onderschatten de uitdagingen van disaster recovery in de echte wereld de dag van vandaag. Het hebben van een continuïteitsplan is niet enkel een bezorgdheid van ICT. Want het gaat om het overleven van de gehele business, en daarbij moet men alle invalshoeken van calamiteiten in rekening brengen.
We krijgen van tevoren amper te horen of een crisis kan toeslaan. Zelfs met een korte verwittigingstijd vooraf kunnen er talloze dingen fout gaan. Bovendien is elke calamiteit uniek. Daarom is het alsof we moeten straatvechten. We vechten met alle trucjes die we kennen tegen de crisis, die zelf ook vaak onverwacht uit de hoek komt.
Het is precies daarom dat we een BCP nodig hebben. Om jou als CMT van uw organisatie de beste wapens te geven voor een succesvolle aanpak van de ramp. Daarvoor heb je plannen nodig, en moet je ze testen. Iedereen die een rol heeft in dat plan moet zijn plaats kennen. Ook zij die niets moeten doen, moeten weten dat ze niet in de weg moeten lopen. Zonder plan heb je er waarschijnlijk nog nooit over nagedacht, en zonder gevormde gedachten is de kans groot dat je er langer over doet om tot een goed resultaat te komen. Als dan de hersteltijd langer is dan de MTPD dan is de kans zeer reëel dat er zware blijvende schade is aangericht, die de organisatie wellicht niet te boven kan komen. Ze kan zelfs ophouden te bestaan.