Auteur: H. Felix Kloman

De auteur begint met de geschiedenis van risicomanagement in 1905-1912, met een basis in 1881 door Otto Von Bismarck, en haalt daarbij highlights aan tot 1996, met het vermelden van de start van “The Global Association of Risk Professionals”. Vanaf dan is het boek een opeenvolging van artikels, geklasseerd volgens hoofdonderwerp in hoofdstukken, variërend in onderwerpen binnen risicomanagement, en moeilijkheidsgraad.

Hoewel de auteur op een grappige manier in het laatste hoofdstuk het gebruik van vakjargon hekelt, gaat hij er bij de hoofdstukken over investeringen wel van uit dat de lezer de redeneringen over captives kan volgen. Daardoor is het geen boek voor het hoger management, tenzij deze beslagen zijn in deze, en andere, materie.

In eerdere hoofdstukken, waar hij de geschiedenis vertelt, de iconen van risicomanagement afbreekt, en waar hij de parabels vertelt, is hij wél veel menselijker in zijn taalgebruik. Naar het einde van het boek toe geeft hij een overzicht van de geschiedenis van de captives.

De manier waarop het boek geschreven is maakt het moeilijk om een rode draad te vinden. Het is meer een boek om ’s avonds een kort stukje verfrissende ideeën op te doen over risicomanagement, of om een aspect van risicomanagement of zijn geschiedenis te leren kennen dat je voordien onbekend was.

Doorheen het boek wordt gerefereerd aan de werken van andere auteurs. Spijtig genoeg worden ze achteraan niet weergegeven in een literatuurlijst.