Auteurs: Rachid Benzine en Ismaël Saidi
In het boek dialogeren de auteurs ongeveer in een leerling-leermeester verhouding over een aantal zaken uit de Koran. Ismaël is hierbij de leerling, Rachid, als Islamoloog (geen Imam) de leermeester. Als Islamoloog benadert Rachid de kwesties van de Koran die Ismaël opwerpt vanuit een historische context. Daarbij gebruikt hij als bijna enige referentie de Koran zoals die zijn zeg deed als ongeschreven woord in de 7de eeuw. Hij bewerkt stelselmatig de Koran-interpretaties van Ismaël vanuit die historische context en komt daarmee tot een veel westerse en vrijere interpretatie dan die we kennen uit het nieuws van Saudi Arabië, IS, Irak, Iran,… en hun zeer vele Islamitische geloofsrichtingen en sub-richtingen. Spijtig genoeg vrees ik dat deze heren met hun interpretatie te vroeg geboren zijn, of net niet, als ze daarmee er in slagen om een anti-dogmatisch alternatief te geven voor veel pejoratiefs dat met de Koran gebeurt in deze wereld.
Door terug te gaan in de geschiedenis tot de tijd van Muhammad (vzmh), en met aannemelijke verklaringen voor zijn (Rachid’s) interpretaties van de tijd en levensomstandigheden van toen, scheppen de auteurs een liefdevolle en vredevolle idee van een Islam van toen. Wat de auteurs regelmatig herhalen is dat veel regels reeds ongeschreven bestonden. Regels die, zoals ze aantonen, eens uit hun verband gerukt, een grondig verdraaide richting kunnen uitgaan. Wat de auteurs niet uitleggen is of er een behoefte was aan een samenbrengen onder de bescherming van een enkele god van al die stammen en clans als er al een multicultureel en redelijk vredevol Arabië was (door al die bestaande en noodzakelijke levensregels). Behalve dan het argument “samen sterk”. Ook dat kan uiteraard begrepen worden als een streven naar harmonie.
Ook dit boek is een aanrader in het kader van scholen, opvoeding en angstbestrijding en angst-voorkoming, zonder daarmee uiteraard de andere, momenteel veel meer beleefde en dogmatische vormen van Islam uit het oog te verliezen.
Deze alternatieve vorm van denken in de Islam is veel meer passend voor beleving in West Europa. Mogelijks is deze manier van denken reeds een feit voor Moslims hier. Helaas bestaan daarvan geen statistieken, naast de vele andere wel bestaande.
